news-details
കവിത
 
 
 
നീ സ്നേഹിച്ച, താലോലിച്ച, പരിപാലിച്ച ആരെല്ലാം 
നെഞ്ചകങ്ങളില്‍നിന്നും പറിച്ചെറിഞ്ഞാലും; 
നീ ഒറ്റയാകുന്നില്ല... 
പറിച്ചെറിയാത്ത, 
അണച്ചമര്‍ത്തുന്ന ഒരു നെഞ്ചകം 
നിനക്കായ് തുടിക്കുന്നു... അമ്മ. 
 
നിന്‍റെ നെഞ്ചകത്തിന്‍റെ താളം ആദ്യമറിഞ്ഞതും 
ആ നെഞ്ചകംതന്നെ... 
ആ മിടിപ്പിന്‍റെ താളമാണ് നീ ആദ്യം കേട്ട സംഗീതം. 
ഇന്നും ആ മിഴിക്കുമ്പിളിനുള്ളില്‍ 
ഒരു നിറവായ് നീ തുടിക്കുന്നു. 
ആദ്യം കൂട്ടുകൂടിയതും പിണങ്ങിയതും 
പിന്നെ നീ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് എങ്ങലടിച്ചു 
ചേര്‍ന്നുനിന്നതും ആ വാത്സല്യച്ചൂടിനോടാണ്.
 
നിന്‍റെ നോവാറ്റുന്നതിനും 
ശാഠ്യമകറ്റുന്നതിനുമായി 
എത്രയോ ഇരവിന്‍റെ സുഖസുഷുപ്തിയും
പകലിന്‍റെ കൗതുകങ്ങളും 
അവള്‍ അറിയാതെപോയി...
 
ജീവന്‍റെ സുഗന്ധമവള്‍
എത്ര പൊള്ളിയാലും 
എത്ര വേനലിലും
നിനക്കായ് ഒരു ചില്ല  
വാടാതെ, ഇലകൊഴിയാതെ
നീട്ടിനില്‍ക്കും... തണലായ്...
ആ ചില്ല വിട്ടോടിയെങ്കില്‍
വീണ്ടുമതില്‍ ചേക്കേറുക;
വാതില്‍ച്ചാരാതെ 
കാത്തിരിക്കുന്നു
നിനക്കായ്..
 
പ്രാണന്‍റെ ചെപ്പുടയുമ്പോഴും
ഉടഞ്ഞ പ്രാണന്‍റെ കണങ്ങള്‍ 
ഒപ്പിത്തടുത്തെടുത്ത് 
നിന്‍മുഖം ഹൃദയത്തിലാഴ്ത്തി
നിന്‍ പിന്നിലൊരു ആത്മനിഴലായ്
മറുപിറവിയെടുക്കുമവള്‍... 

You can share this post!

നിഷേധിക്ക് ഒരു സ്തുതിഗീതം

By : ലിയോ ഫ്രാന്‍സിസ്
അടുത്ത രചന

പ്രണവം

By : ഡോ. ചെറിയാന്‍ കുനിയന്തോടത്ത്
Related Posts