news-details
കവിത
 
 
 
നീ സ്നേഹിച്ച, താലോലിച്ച, പരിപാലിച്ച ആരെല്ലാം 
നെഞ്ചകങ്ങളില്‍നിന്നും പറിച്ചെറിഞ്ഞാലും; 
നീ ഒറ്റയാകുന്നില്ല... 
പറിച്ചെറിയാത്ത, 
അണച്ചമര്‍ത്തുന്ന ഒരു നെഞ്ചകം 
നിനക്കായ് തുടിക്കുന്നു... അമ്മ. 
 
നിന്‍റെ നെഞ്ചകത്തിന്‍റെ താളം ആദ്യമറിഞ്ഞതും 
ആ നെഞ്ചകംതന്നെ... 
ആ മിടിപ്പിന്‍റെ താളമാണ് നീ ആദ്യം കേട്ട സംഗീതം. 
ഇന്നും ആ മിഴിക്കുമ്പിളിനുള്ളില്‍ 
ഒരു നിറവായ് നീ തുടിക്കുന്നു. 
ആദ്യം കൂട്ടുകൂടിയതും പിണങ്ങിയതും 
പിന്നെ നീ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് എങ്ങലടിച്ചു 
ചേര്‍ന്നുനിന്നതും ആ വാത്സല്യച്ചൂടിനോടാണ്.
 
നിന്‍റെ നോവാറ്റുന്നതിനും 
ശാഠ്യമകറ്റുന്നതിനുമായി 
എത്രയോ ഇരവിന്‍റെ സുഖസുഷുപ്തിയും
പകലിന്‍റെ കൗതുകങ്ങളും 
അവള്‍ അറിയാതെപോയി...
 
ജീവന്‍റെ സുഗന്ധമവള്‍
എത്ര പൊള്ളിയാലും 
എത്ര വേനലിലും
നിനക്കായ് ഒരു ചില്ല  
വാടാതെ, ഇലകൊഴിയാതെ
നീട്ടിനില്‍ക്കും... തണലായ്...
ആ ചില്ല വിട്ടോടിയെങ്കില്‍
വീണ്ടുമതില്‍ ചേക്കേറുക;
വാതില്‍ച്ചാരാതെ 
കാത്തിരിക്കുന്നു
നിനക്കായ്..
 
പ്രാണന്‍റെ ചെപ്പുടയുമ്പോഴും
ഉടഞ്ഞ പ്രാണന്‍റെ കണങ്ങള്‍ 
ഒപ്പിത്തടുത്തെടുത്ത് 
നിന്‍മുഖം ഹൃദയത്തിലാഴ്ത്തി
നിന്‍ പിന്നിലൊരു ആത്മനിഴലായ്
മറുപിറവിയെടുക്കുമവള്‍... 

You can share this post!

നിഷേധിക്ക് ഒരു സ്തുതിഗീതം

ലിയോ ഫ്രാന്‍സിസ്
അടുത്ത രചന

പ്രകൃതിസ്നേഹി

ഡോ. ചെറിയാന്‍ കുനിയന്തോടത്ത്
Related Posts